Self-contact in rubber/foam components: jounce bumper
این مثال از سپر پرش خودرو، استفاده از قابلیت تماس تک سطحی موجود برای تحلیل لغزش بزرگ در Abaqus را نشان میدهد .
این صفحه در مورد:
هندسه و مدل
نتایج و بحث
فایل های ورودی
ارقام
اجزایی که تغییر شکل داده و شکل خود را به طور قابل ملاحظه ای تغییر می دهند، می توانند تا شوند و قسمت های مختلف سطح با یکدیگر تماس پیدا کنند. در چنین مواردی، پیشبینی محل وقوع چنین تماسی در ابتدای تجزیه و تحلیل دشوار است و بنابراین، تعریف دو سطح مستقل برای تشکیل یک جفت تماس میتواند دشوار باشد.
سپر پرش، که گاهی اوقات به عنوان “فنر کمکی” نامیده می شود، یک جزء بسیار قابل تراکم است که به عنوان بخشی از سیستم جداسازی ضربه در خودرو استفاده می شود. معمولاً بالای فنر سیم پیچی قرار دارد که چرخ ها را به قاب متصل می کند. مواد ریز سلولی به دلیل تراکم پذیری بالا و مقدار نسبت پواسون پایین در همه پیکربندی ها به جز به طور کامل فشرده استفاده می شود.
سپر بر روی سنبه ای با قطر بزرگتر از قطر داخلی سپر نصب می شود ( شکل ۱ ). مرحله اول تجزیه و تحلیل این مشکل تناسب تداخل را حل می کند. سپر ابتدا روی یک سطح صاف ثابت در یک طرف قرار می گیرد. در طرف دیگر، یک سطح سفت و مسطح دیگر برای مدل سازی فشرده سازی سپر استفاده می شود. هندسه سپر به گونه ای است که در سه مکان مختلف جمع می شود. سطوح مجزا در مکان هایی که تماس با خود انتظار می رود تعریف می شوند. این تکنیک مدلسازی یک تحلیل اقتصادی ایجاد میکند زیرا دامنه جستجوهای تماس محدود است.