محدودیت‌های گره‌ای (مثال ساختار ساندویچی) – بخش ۱

مدل‌سازی اولیه و مونتاژ سازه ساندویچی

برای شروع شبیه‌سازی سازه ساندویچی، که شامل دو لایه نازک (صفحات) و یک لایه ضخیم (هسته) است، مراحل زیر در ماژول‌های Part و Assembly دنبال می‌شود:

۱. ایجاد قطعات (Parts)

در ماژول Part، سه قطعه اصلی سازه به صورت جامد سه‌بعدی قابل تغییر شکل با ویژگی پایه اکستروژن (Extrusion) ایجاد می‌شوند:

1. لایه بالایی (Top Layer): یک قطعه جدید با نام “TopLayer” با اندازه تقریبی ۲ ایجاد می‌شود.
2. لایه هسته (Core Layer): قطعه‌ای به نام “CoreLayer” ایجاد می‌شود. طراحی این قطعه با استفاده از ابزارهای رسم مستطیل و افزودن بُعد انجام می‌شود و ممکن است شامل برش سوراخ‌های مستطیلی باشد.
3. لایه پایینی (Bottom Layer): (این قطعه برای تکمیل سازه مورد نیاز است و مدل‌سازی آن مشابه سایر لایه‌ها انجام می‌شود.)

---

۲. مونتاژ و موقعیت‌یابی (Assembly and Positioning)

در ماژول Assembly، نمونه‌هایی (Instances) از قطعات ایجاد می‌شوند. برای قرار دادن دقیق قطعات روی یکدیگر از ابزار قید سطح به سطح (Face-to-Face Constraints) استفاده می‌شود تا موقعیت اولیه آن‌ها تنظیم گردد:

1. هم‌راستاسازی و اتصال لایه‌ها:
   • از قیدهای رو در رو برای قرار دادن نمونه لایه بالایی بر روی نمونه لایه هسته استفاده می‌شود.
   • این کار با انتخاب سطوح مشترک و تنظیم فاصله بین دو سطح به صفر انجام می‌گیرد تا اطمینان حاصل شود که سطوح اتصال کاملاً بر هم منطبق شده‌اند.
   • همین فرآیند برای قرار دادن لایه پایینی در زیر لایه هسته تکرار می‌شود.
2. مشاهده قطعات پنهان:
   • در صورتی که لایه‌های دیگر، یک نقطه یا سطح خاص در هسته را بپوشانند، برای انتخاب آن، می‌توان از نوار ابزار نمایش گروه (Display Group) استفاده کرد.

---

کلمات کلیدی

Abaqus CAE، سازه ساندویچی، لایه هسته، لایه بالایی، اکستروژن جامد سه‌بعدی، مونتاژ، قید سطح به سطح، موقعیت‌یابی، Tie Constraints.